ACP (Agent Client Protocol) nedir? Kendi ajanınızı getirin

Android Studio artık 40'tan fazla kodlama ajanından oluşan bir menü sunuyor ve bununla ilgili haberler sürekli üç harften bahsediyor: ACP. Kısa versiyonu şöyle. Agent Client Protocol (ACP), bir kod düzenleyici ile bir kodlama ajanı arasındaki ortak bir sokettir; biraz bilgisayar ile ona taktığınız her şey arasındaki USB gibi. ACP konuşan herhangi bir düzenleyici, onu konuşan herhangi bir ajanı barındırabilir. MCP farklı bir kablodur: bir ajanı düzenleyicinize değil, araçlara ve verilere bağlar.

Haberin çıkış noktası Android Studio. Android Developers blogu (28 Ekim 2026), artık kararlı sürümde olan Android Studio Rabbit 2'nin "Bring Your Own Agent" özelliğiyle geldiğini söylüyor: Claude Agent, OpenAI'den Codex, Junie ve Google Antigravity dahil 40'tan fazla kodlama ajanı arasından seçim yapıyorsunuz. Yazı "ACP" ifadesini hiç açıkça yazmıyor. Ad ve işleyiş ACP tanıtımından geliyor (1 Kasım 2026'da kontrol edildi).

Neden bir soket?#

Diyelim ki 5 düzenleyici ve 8 kodlama ajanı var. Her çift kendi el yapımı bağlantısına ihtiyaç duysaydı, bu 5 × 8 = 40 entegrasyon olurdu ve her yeni ajan, beş düzenleyici ekibi için beş yeni iş demekti. Herkes tek bir soket üzerinde anlaşırsa, her düzenleyici onu bir kez, her ajan da onu bir kez oluşturur: 5 + 8 = 13 parça iş. Bütün fikir bu.

ACP sitesi aynı karşılaştırmayı, bir dil sunucusunun birçok düzenleyicide çalışmasını sağlayan Language Server Protocol (LSP) ile yapıyor. Aynı numara, kodlama ajanlarına uygulanmış: herhangi bir ACP ajanı, herhangi bir ACP düzenleyicisiyle, çift başına özel entegrasyon olmadan çalışır.

ACP nasıl çalışır, sade bir dille#

İki meslektaşın bir mektup yarığından not alıp verdiğini düşünün. Düzenleyici bir istek yazar, ajan da göstermek istediğini yazar. Yerel bir ajan için bu mektup yarığı gerçektir: düzenleyici ajanı makinenizde bir alt süreç olarak başlatır ve stdio üzerinden JSON-RPC mesajları alışverişi yaparlar. Her mesajın genel yapısı aynıdır:

{ "jsonrpc": "2.0", "id": 1, "method": "…", "params": { … } }

Metot adları ACP'nin kendisi tarafından tanımlanır, yani bunları asla elle yazmazsınız. Düzenleyici ve ajan yazar.

Ajanların dizüstü bilgisayarınızda yaşaması gerekmez. Uzak ajanlar HTTP veya WebSocket kullanır, ancak ACP sitesi tam uzak desteğin hâlâ yapım aşamasında olduğunu söylüyor. Ve protokol kodlama için tasarlandığından, mümkün olduğunca MCP'nin JSON temsillerini yeniden kullanır ve bir düzenleyicinin çizmesi gereken şeyler için, örneğin diff'ler için, türler ekler. Bu yüzden önerilen bir değişiklik, düzenleyicinizde bir metin duvarı yerine diff olarak görünebilir.

ACP vs MCP: hangisi neyi bağlar#

Ajanı ortaya koyun. Bir tarafta düzenleyiciniz var ve bu bağlantı ACP'dir. Diğer tarafta ajanın çalıştığı şeyler var: dosyalar, veritabanları, servisler. Bu bağlantı MCP'dir. Ajanın farklı taraflarında dururlar, yani rekabet etmezler. MCP sizin için yeniyse, sade dille MCP rehberimizle başlayın.

Aynı zamanda yakın akrabadırlar: yukarıda belirtildiği gibi, ACP mümkün olduğunca MCP'nin JSON temsillerini ödünç alır. Kendiniz eşleştirmeyi deneyin:

Android Studio'da kendi ajanınızı getirin#

Ortak bir protokol olmadan, bir düzenleyiciye ajan eklemek düzenleyici satıcısının işidir. Android Studio Rabbit 2 ile ajanı kendiniz seçersiniz. Android Developers yazısına göre, ajan penceresini açıp bir ajan seçersiniz veya Settings > Tools > AI > Agents bölümünden birini seçersiniz. Sonra kimlik doğrulaması yapıp ilk isteminizi gönderirsiniz. Yazı yalnızca "kimlik doğrulaması yapın" diyor; bunun ne isteyeceği seçtiğiniz ajana bağlıdır, bu yüzden bakılacak yer ajanın kendi belgeleridir.

Kendiniz kontrol etmek isterseniz sıra şöyle:

Model ve API anahtarı nerede durur#

Çoğu yeni başlayanın kafasını karıştıran kısım burasıdır. ACP bağlantısı, düzenleyici ile ajan arasındaki konuşmayı taşır. Ajanın hâlâ düşünmek için bir dil modeline ihtiyacı vardır ve bu ayrı bir bağlantıdır, genellikle kendi girişi veya API anahtarı vardır. Düzenleyiciyi değiştirmek modeli değiştirmez, modeli değiştirmek de düzenleyiciyi değiştirmez. Android Studio yazısı özel anahtarlar veya modeller hakkında hiçbir şey söylemiyor, yani neleri değiştirebileceğiniz seçtiğiniz ajana bağlıdır.

Bazı ajanlar, onları OpenAI uyumlu bir uç noktaya yönlendirmenize izin verir: bir base URL, bir anahtar ve bir model kimliği. Sizinki izin verdiğinde, model tarafındaki bağlantının tamamı budur ve herhangi bir ayara dokunmadan önce bir terminalde test edebilirsiniz (anahtar bir ortam değişkeninde yer tutucudur):

curl https://api.cheaptokens.dev/v1/chat/completions \
  -H "Authorization: Bearer $CHEAPTOKENS_API_KEY" \
  -H "Content-Type: application/json" \
  -d '{
    "model": "deepseek-ai/DeepSeek-V4-Flash-0731",
    "messages": [{"role": "user", "content": "Explain ACP in one sentence."}]
  }'

Metni choices[0].message.content içinde ve token sayılarını usage içinde olan bir JSON yanıtı alırsınız. Kodlama ajanları her adımda çok fazla bağlamı yeniden gönderir, bu yüzden uzun bağlamlı bir model onlara uyar. CheapTokens'te bu DeepSeek-V4-Flash'tir: 380K bağlam penceresi, yanıt başına 32.768'e kadar çıktı token'ı, günün her saatinde tek fiyat ve tüm modellerde tek bakiye. API, OpenAI ve Anthropic uyumludur. Tam model kimliğini CheapTokens belgelerinden alın; kimlikler sağlayıcılar arasında farklıdır. Ayrıntılar DeepSeek modeller sayfasında.

Hangi aracın özel anahtar aldığından emin değil misiniz? Kendi API anahtarınızı nereye takacağınız rehberimiz sohbet, düzenleyici, terminal ve kodu adım adım anlatıyor. Ve "base URL" yeni bir terimse, base_url nedir ve nasıl değiştirilir yazısını okuyun.

Sırada ne yapmalı#

İstediğiniz ajanın belgelerini açın ve modeli nerede ayarladığına bakın. Ajanın içeride nasıl çalıştığını merak ediyorsanız, bir AI ajanı nasıl çalışır: döngü bunu adım adım gösteriyor. ACP yalnızca tek bir soruyu yanıtlar: düzenleyici ile ajan nasıl konuşur. Geri kalan her şey ajan ile araçları ve modeli arasında kalır.